El Pinche Holandés

Jump to Comments

Hoewel ik in oktober al ben neergestreken in de grootste stad van het Westelijk Halfrond, ben ik nog steeds niet erg volledig geïntegreerd in de hoofdstad van Mexico. Dat heeft te maken met de enorme transitie die ik moest maken: van een provinciestad van 120.000 inwoners in het kalme Nederland naar een monsterlijke metropool van 26 miljoen inwoners. Leven in Mexico Stad is niet gemakkelijk. Hoewel dit een van de meest fascinerende steden ter wereld is, is het dagelijks leven een gecompliceerd geheel van voortdurend veranderende omstandigheden. En denk niet dat je hier iets kan plannen.

door Jan-Albert Hootsen

Laten we het eens gaan hebben over wat er niet leuk is aan Mexico Stad. Ga maar na: het Federale District zelf (de staatkundige entiteit van Mexico Stad) is ongeveer net zo groot als de provincie Utrecht, maar heeft bijna tien keer zoveel inwoners. De agglomeratie Mexico Stad, die behalve de stad zelf bestaat uit miljoenensteden als Nezahualcoyotl, Ecatepec en zelfs deelstaathoofdstad Toluca van het naburige Estado de Mexico, heeft (afhankelijk van schattingen en definities) tussen de 22 2n 28 miljoen inwoners. 3,5 miljoen auto’s (grove schatting, waarschijnlijk zijn het er veel meer) rijden dagelijks door de straten van de hoofdstad. Mexico Stad ligt op zo’ n 2240 meter hoogte, in een vallei omringd door bergen van enkele kilometers hoger. Dat betekent dat verontreiniging een enorm probleem is.

Luchtvervuiling in Mexico Stad

Bruine waas

In 2008 nam ik een vlucht vanuit Toluca naar Cancun, en bij het opstijgen zag ik een enorme, vaalbruine waas hangen over de Vallei van Mexico, waar het centrum van de stad ligt. Met het verdwijnen van oudere auto’s en het zoetjes aan schoner worden van de industrie, neemt de luchtvervuiling de laatste jaren opmerkelijk genoeg wat af (terwijl het inwoneraantal blijft toenemen), maar nog steeds gebeurt het zelden dat de wondermooie vulkaan Popocatepetl vanuit de stad zichtbaar is. Wie nieuw is in de stad, ziet soms een dreigende wolk aan de horizon hangen. Regen? Nee, luchtvervuiling. De gezondheidsproblemen zijn natuurlijk niet van de lucht.

Het grootste probleem in de stad is evenwel het verkeer en dan met name de enorme afstanden die dat verkeer af moet leggen. Om van mijn eigen appartement naar het huis van mijn vriendin te gaan, ben ik al gauw anderhalf uur onderweg. Mijn vriendin zelf werkt in de chique buurt Polanco, met het openbaar zo’n twee uur van haar huis af. Afstanden die hemelsbreed zo’n tien kilometer zijn, kunnen gevoelsmatig 200 kilometer zijn. Het openbaar vervoer van de stad is zeker niet slecht: de metro is modern, schoon, punctueel en veilig en overal in de stad rijden kleine busjes rond (combis en micros) die je naar iedere gewenste plek van de stad brengen. Probleem is echter dat, toen de metro werd aangelegd, het inwoneraantal veel lager lag. Mexico Stad heeft een enorm metrosysteem, een der grootste ter wereld, maar desondanks is het niet in staat de miljoenen passagiers per dag te verhapstukken. Dat betekent dat de meeste metrotreinen stampvol zitten gedurende de dag en je als reiziger niet zelden een trein moet laten gaan omdat je jezelf er met de beste wil van de wereld niet tussen kunt persen.

Protestmars

Protestmarsen

Met de auto dan maar? Moeilijk, moeilijk. De belangrijkste wegen van de stad (Avenida Insurgentes -de langste avenue ter wereld-, Anillo Periferico, Circuito Interior en Avenida Central) zitten tijdens de spitsuren (in totaal een uur of zes per dag) zo v0l dat je gerust een half uur over een kilometer doet. De stad is vergeven van de wegen, viaducten, brede avenues en statige straten. De hoeveelheid verkeer is echter zo immens dat de meeste van die wegen permanent vol toeterende auto’s staan.

Het is in Mexico Stad daarom niet mogelijk om ‘even naar de winkel te gaan’ of  ‘even een biertje te gaan drinken’. Tenzij je favoriete cafe op de hoek van de straat is, ben je al gauw een uur heen en een uur terug onderweg. In Mexico is het, zeker voor buitenlanders, lastig om je dag te plannen. Sommige mensen zijn bijna net zo lang onderweg als ze werken en een fors deel van je vrije tijd gaat op aan het constante onderweg zijn. Rekeningen kunnen meestal niet per automatisch incasso worden betaald. Je moet ervoor naar de bank, en dan ben je zo alweer drie kwartier kwijt. Boodschappen? Als je niet het geluk hebt (zoals mijn vriendin) dat een grote supermarkt of gewone markt om de hoek ligt, ben je met boodschappen alleen al gauw een halve dag kwijt. En laat Mexico Stad ook nog eens de wereldhoofdstad van protestmarsen zijn. Niet zelden ligt het hele centrum plat omdat een vakbond of politieke partij de straten afsluit om te demonstreren. De gevolgen voor het verkeer zijn navenant.

Metro van Mexico Stad

Off limits

En verder? Criminaliteit is een groot probleem in de stad. Weliswaar valt het mee vergeleken met steden als Guatemala Stad, New Orleans of Medellin, zeker als buitenlander moet je wel degelijk op je tellen passen. Met een laptop in de trein is vragen om problemen, je kan niet zomaar bij alle metrostations uitstappen (met name Merced, Tepito, Candelaria en Oceania zijn berucht) ’s avonds zijn sommige wijken daadwerkelijk off limits voor de argeloze voetganger. Tel daarbij de vele stroomstoringen, de problemen met de watervoorziening, de aardbevingen en de schade die extreme regen kan aanrichten op, en het dagelijks leven in Mexico Stad kost enorm veel energie.

De oplossing? Zorgen dat je thuissituatie warm en beschermend is. Inwoners van de stad zien hun vrienden lang niet zoveel als Nederlanders dat doen, maar daar staat tegenover dat de families veel hechter zijn en vaak dicht bij elkaar wonen. Er is dus altijd wel iemand thuis, het eten is onregelmatig maar gezellig en thuiskomen na een lange, frustrerende dag op kantoor en in het verkeer voelt vaak als een warm bad als je met de familie en een mok koffie gezellig achter de buis hangt.

Plannen is zinloos, je dagindeling is nooit hetzelfde en er gebeurt altijd wel iets wat je plannen in de war stuurt. Wie in deze stad comfortabel wil kunnen leven, moet de houding van de control freak achter zich laten en leven voor het moment. Lukt je dat, dan gaat er een wereld voor je open en kan je genieten van de enorme culturele rijkdom en dynamiek van de stad. Schiet je gemakkelijk in de stress, dan raad ik je aan hier niet te komen wonen…