El Pinche Holandés

Het is de dodelijkste stad ter wereld. Schietpartijen, drugshandel, corruptie, waarom zou iemand in Ciudad Juárez willen wonen? Antwoord: de meeste mensen willen dat ook niet. Milenio publiceerde vandaag een artikel over de schokkende migratoire werkelijkheid van wat een ooit een plezierige, dynamische stad was op de grens met de Verenigde Staten.

door Jan-Albert Hootsen

Ciudad Juárez was ooit het hoofdkwartier van revolutieleider Francisco I. Madero. In de tweede helft van de vorige eeuw staken duizenden Amerikanen de grens over om vakantie te vieren in wat een prettige, rustige provinciestad was. Maar het Juárez van de jaren zestig en zeventig bestaat niet meer. Heden ten dage is het de dodelijkste stad van de wereld, verscheurd door drugsgeweld, geteisterd door sociale problemen.

De gevolgen zijn navenant. Een half miljoen inwoners zijn de stad uitgevlucht. Een half miljoen! Let wel: Juárez heeft 1,3 miljoen inwoners, wat betekent dat de Diaspora Juarense meer dan een derde van het huidige inwoneraantal betreft. Een kwart van de woningen in de stad schijnt leeg te staan. Volgens de Amerikaanse autoriteiten hebben ruim honderdduizend Juarenses hun woonplaats verruild voor de Verenigde Staten, logischerwijs vooral buurgemeente El Paso (Texas).

Gebroken stad

Ook het zakenleven leidt zwaar onder het geweld. Canaco, de nationale zakenkamer, telde een paar jaar geleden ruim 11.000 bedrijven in de stad. Anno 2010 zijn dat er nog slechts 2700. Het geschatte banenverlies ligt tussen de 80.000 en 100.000. En nog iets: 60% van de kinderen in Juárez tussen 12 en 15 gaat niet naar school en werkt evenmin.

Juárez is verwoest door de drugsoorlog. De stad staat nog overeind, maar haar ziel is gebroken. President Calderón verbleef onlangs een paar dagen in de stad en kondigde een nieuw sociaal noodplan alsmede een nieuwe beveiligingsstrategie aan. Het is hard nodig: Juárez is kapot en moet helemaal opnieuw beginnen. Het zal een lang, pijnlijk en moeizaam proces worden. Want terwijl politici praten, gaat het geweld gewoon door.