El Pinche Holandés

Normaliter weerhoud ik mezelf er zoveel mogelijk van in dit blog persoonlijke berichten te schrijven, maar vandaag even een uitzondering. Afgelopen week is het namelijke definitief rond: ik ga komende maand, naast mijn werk als correspondent, aan de slag als docent Journalistiek en Nieuwe Media aan twee kleine, private universiteiten in Mexico Stad. Beide instituten richten zich op communicatie, film, muziek, grafisch ontwerp en reclame, maar zijn net begonnen met gloednieuwe opleidingen journalistiek. Die opleidingen krijgen volop de ruimte te experimenteren met nieuwe media, internet en cross-over technieken.

door Jan-Albert Hootsen

De Universidad de las Américas (UDLA) Mexico City College, een afscheiding van de zeer gerespecteerde naamgenoot in Puebla, is een relatief kleine universiteit in een gegoede middenklassewijk in het centrum van Mexico Stad. Het Centro de Estudios en Ciencias de la Comunicación is een al even klein opleidingsinstituut in Pedregal, een schatrijk stadsdeel waar vooral politici en rijke zakenlieden wonen. Beide universiteiten beschikken over een flink budget, faciliteiten van hoge kwaliteit en hebben ambitie. En beide opleidingen zijn net begonnen met een nieuwe Licenciatura journalistiek (Licenciado is grofweg het Mexicaanse equivalent van de vroegere Nederlandse titel doctorandus).

Onlangs werd ik door zowel de UDLA als het CECC gevraagd of ik enkele vakken journalistiek wilde gaan doceren aan hun nieuwe opleidingen journalistiek. De invulling daarvan deed me watertanden: vrijwel volledige carte blanche in het invullen van de lessen, heel veel praktische lesstof en de mogelijkheid van faciliteiten als de Nieuwe Mediaruimte en de radio- en televisiestudio’s gebruik te kunnen maken. Ondergetekende liet zich dat, als aanhanger van innovatie en Nieuwe Media in de journalistiek, zich natuurlijk geen twee keer zeggen!

Logo CECC

Op beide universiteiten ga ik vooral algemene journalistieke genres doceren, maar krijg ik carte blanche om met Nieuwe Media te gaan werken. Dat betekent dat sociale media en internet overheersend zullen worden. Ik wil geen krantenjournalisten opleiden, maar crossmediale internetreporters. Mijn studenten kan ik de motivatie meegeven om met nieuwe ideeën af te rekenen met de klassieke journalistiek en haar krakende en piepende verdienmodel.

Verder ben ik om verschillende andere redenen heel erg enthousiast over deze nieuwe uitdaging.

Ten eerste: ik kan mijn enthousiasme en liefde voor het vak overbrengen op studenten die nauwelijks van leeftijd met me verschillen. Morgen word ik 28, en mijn studenten zullen tussen de 22 en 25 jaar oud zijn. Wat betekent dat? Geen generatiekloof! Mijn studenten zijn opgegroeid met internet, gebruiken sociale media net zoveel als ik, als het niet meer is. De basisvaardigheden die een journalist in dit tijdperk moet hebben, hoef ik ze slechts beperkt aan te leren.

Verder ga ik vakken geven aan studenten die opleidingen in grafische ontwerp, reclame, communicatie en film- en media volgen. Dat biedt unieke mogelijkheden in het werken met crossmedialiteit en Nieuwe Media, en zal bovendien waardevolle variatie in de input vanuit de studenten zelf bieden. Een student die bekend is met reclame en marketing, maar niet met journalistiek, zal me perspectieven bieden die ik vanuit mijn eenzijdige achtergrond in journalistiek en taal- en cultuurstudies niet heb.

Campus van de UDLA in Mexico Stad

Ten derde: de mogelijkheid om te werken met jonge studenten in een totaal andere cultuur dan de mijne wordt een interessant en vermakelijk schouwspel voor zowel mijn studenten als mijzelf. Op het CECC ga ik doceren in het Spaans, op de UDLA in het Engels. Dat betekent dat mijn studenten en ik dagelijks kunnen sparren met taal- en cultuurverschillen.

Tenslotte (en zeker niet het minst belangrijke punt): Mexico is een land met een relatief onontgonnen internetsector. De mogelijkheden om journalistiek of commercieel (of beide) online te werken zijn enorm. Als docent krijg ik daardoor de kans mijn steentje bij te dragen een nieuwe generatie studenten met in Europa opgedane kennis de professionele wereld in te sturen.

De tweede of derde week van augustus gaan we beginnen. Ik heb er zin in!